خبرگزاری خاورمیانه ، شیکاگو : یک تلاش تحقیقاتی ۲۵ ساله در دانشگاه نورث وسترن، الگوی ثابتی را در میان گروه کوچکی از بزرگسالان ۸۰ ساله و بالاتر که عملکرد حافظهای مشابه افراد دههها جوانتر از خود دارند، به تفصیل شرح داده است. این تیم تحقیقاتی «سوپرایجرها» را مطالعه میکنند که به عنوان افرادی ۸۰ ساله یا بالاتر تعریف میشوند که استانداردهای سختگیرانهای را در آزمایش حافظه اپیزودیک رعایت میکنند، از جمله کسب حداقل ۹ امتیاز از ۱۵ امتیاز در یک معیار یادآوری کلمات با تأخیر، که با عملکرد معمول افراد ۵۰ و ۶۰ ساله قابل مقایسه است.
محققان گفتند که این برنامه طولانیمدت که در مرکز نورولوژی شناختی و بیماری آلزایمر مزولام در دانشگاه نورث وسترن مستقر است، شرکتکنندگان را با ارزیابیهای سالانه و در برخی موارد، اهدای مغز پس از مرگ دنبال کرده است. از سال ۲۰۰۰، ۲۹۰ شرکتکننده SuperAger در این برنامه شرکت کردهاند و دانشمندان کالبدشکافی ۷۷ مغز SuperAger اهدایی را انجام دادهاند. یافتهها توسط رهبران برنامه در مقالهای چشماندازنگر که به بررسی ربع قرن اول دادهها و تجزیه و تحلیل بافت مغز میپردازد، خلاصه شده است.
در سراسر این مجموعه کار، محققان دو الگوی بیولوژیکی گسترده را گزارش کردند که به نظر میرسد به توضیح این موضوع کمک میکند که چرا برخی از افراد مسن حافظهای غیرمعمول قوی دارند. در برخی موارد، افراد فوقالعاده مسن مقاومت نشان دادند، به این معنی که مغز آنها تجمع پروتئینهای آمیلوئید و تاو را که معمولاً به عنوان پلاکها و گرهها شناخته میشوند و با بیماری آلزایمر مرتبط هستند، ایجاد نکرد. در موارد دیگر، دانشمندان انعطافپذیری را توصیف کردند، که در آن پلاکها و گرهها وجود داشتند اما با درجه اختلال حافظه که اغلب در پیری معمولی و زوال عقل مشاهده میشود، مطابقت نداشتند.
تصویربرداری و سایر ارزیابیها همچنین به ساختار مغز اشاره کردند که به نظر میرسد کمتر تحت تأثیر تغییرات مرتبط با سن قرار میگیرد. محققان گزارش دادند که قشر مغز، لایه بیرونی مغز در افراد فوقالعاده مسن، نازک شدن قابل توجهی نشان نمیدهد و ناحیهای به نام قشر کمربندی قدامی میتواند در افراد فوقالعاده مسن ضخیمتر از بزرگسالان جوانتر باشد. قشر کمربندی قدامی در ادغام اطلاعات مربوط به تصمیمگیری، احساسات و انگیزه نقش دارد، عملکردهایی که میتوانند از توجه و عملکرد حافظه در زندگی روزمره پشتیبانی کنند.
ارتباطات اجتماعی در سالمندان برجسته است
در کنار یافتههای نوروبیولوژیکی، یک مشاهده مکرر رفتاری بوده است: افراد بسیار مسنتر، اگرچه سبک زندگی آنها در زمینههایی مانند عادات ورزشی بسیار متفاوت است، اما تمایل دارند بسیار اجتماعی باشند و روابط بین فردی قویای را گزارش دهند. محققان دانشگاه نورث وسترن، افراد بسیار مسنتر را در مقایسه با همسالان خود که پیری شناختی معمولتری را تجربه میکنند، اغلب اجتماعی و اجتماعی توصیف کردهاند، الگویی که بارها در طول سالها مصاحبه و ارزیابیهای بعدی در این گروه پدیدار شده است.
ساختار این برنامه به دانشمندان اجازه داده است تا این مشاهدات رفتاری را با آزمایشهای بالینی که حافظه و شناخت را در طول زمان ردیابی میکنند، جفت کنند. شرکتکنندگان سالانه ارزیابی میشوند و محققان میگویند ترکیب معیارهای شناختی مکرر و تصویربرداری مغز به تشخیص حافظه استثنایی از تغییرات کوتاهمدت در عملکرد آزمون کمک کرده است. محققان همچنین از بازه پیگیری طولانیمدت برای مقایسه شرکتکنندگانی که نمرات بالایی را حفظ میکنند با کسانی که زوال شناختی مرتبط با سن معمولتری را نشان میدهند، استفاده کردهاند.
مطالعات بافت مغز، سرنخهای سلولی را اضافه میکند
معاینات پس از مرگ، لایه دیگری از شواهد را اضافه کرد، از جمله تفاوتهای سلولی مشاهده شده در بافت مغز اهدا شده. محققان دانشگاه نورث وسترن گزارش دادند که افراد مسن (SuperAgers) نورونهای فون اکونومو (von Economo)، سلولهای تخصصی مرتبط با رفتار اجتماعی در تحقیقات قبلی، و نورونهای انتورینال (entorhinal) بزرگتری دارند، نوعی سلول که برای حافظه حیاتی تلقی میشود. قشر انتورینال ناحیهای است که در پردازش حافظه نقش دارد و اغلب در اوایل بیماری آلزایمر تحت تأثیر قرار میگیرد، و همین امر باعث میشود حفظ سلولی در آن ناحیه، محور مطالعات نوروپاتولوژی باشد.
دانشمندانی که در این برنامه مشارکت داشتند، گفتند که اهدای مغز در شناسایی این ویژگیهای میکروسکوپی نقش اساسی داشته و امکان مقایسههایی را فراهم کرده است که نمیتوان تنها با تصویربرداری از افراد زنده انجام داد. تیم تحقیقاتی تأکید کرد که بسیاری از یافتههای گزارششده از اهداکنندگانی به دست آمده است که موافقت کردهاند سالها تحت نظر باشند و سپس پس از مرگ، بافت را برای تجزیه و تحلیل دقیق ارائه دهند. رهبران این برنامه، این مشارکتها را برای ایجاد نقشهای واضحتر از آنچه حافظه برتر را در سنین بسیار بالا متمایز میکند، ضروری دانستهاند.
تیم دانشگاه نورث وسترن اعلام کرده است که یافتههای SuperAging این فرض را که زوال شناختی اجتنابناپذیر است، به چالش میکشد و به تعریف ویژگیهای قابل اندازهگیری که میتوان در افراد مسن ردیابی کرد، کمک میکند. این برنامه با مستندسازی ساختار قشری حفظشده، ویژگیهای سلولی متمایز و الگوهای مقاومت یا تابآوری در برابر آسیبشناسی مرتبط با آلزایمر، یکی از دقیقترین تصاویر تا به امروز از حافظه برتر در افراد ۸۰ سال به بالا را گردآوری کرده است.
این مطالعه پس از ۲۵ سال نشان میدهد که چرا برخی از افراد ۸۰ ساله حافظه تیزی دارند . این مطلب برای اولین بار در روزنامه هرالد تونس منتشر شد.